जनकपुरधाम, १८ भदौ । आफ्नो गुजारा चलाउन सडकमा भीख माग्ने एक ७५ वर्षीय वृद्धले नेपालमा आएको विनाशकारी त्रिशूली बाढीबाट प्रभावित परिवारका लागि आफूले भीख मागेर जम्मा गरेको रकम सहयोग गरेका छन् ।

तमिलनाडुको डिण्डीगुल जिल्लाका भिक्षु कोल पाण्डीयनले मानवीय सेवाको उदाहरण प्रस्तुत गर्दै आफ्नो कमाइबाट बचत गरेको भारु १० हजार अर्थात् करिब नेरू १६ हजार बाढीपीडितका लागि राहतस्वरूप हस्तान्तरण गरेका हुन् ।

पाण्डीयनले उक्त रकम डिण्डीगुलस्थित कलेक्टर कार्यालयमा पुगेर हस्तान्तरण गरेका हुन् ।

भारतमा कलेक्टर कार्यालय जिल्लाको प्रशासन सञ्चालन गर्ने प्रमुख निकाय हो, जुन नेपालको जिल्ला प्रशासन कार्यालयसँग मिल्दोजुल्दो संरचना हो ।

आफ्नो जीवनको अधिकांश समय अभाव र संघर्षमा बिताएका पाण्डीयनको यो सहयोग सामान्य आर्थिक सहयोगभन्दा निकै फरक छ ।

किनभने उनले दान गरेको रकम कुनै ठूलो व्यवसाय वा नियमित आम्दानीबाट आएको होइन । दैनिक जीवन धान्न सडकमा भीख मागेर जम्मा गरेको पैसाबाट उनले नेपालका बाढीपीडितका लागि सहयोग जुटाएका हुन् ।

पाण्डीयनले दैनिक भीख मागेर प्राप्त हुने कुल रकममध्ये १० प्रतिशत छुट्याएर सामाजिक सेवाका लागि राख्ने गरेका छन् ।

आफूलाई आवश्यक पर्ने रकमबाट केही हिस्सा अरूका लागि छुट्याउँदै आएका उनले यसअघि पनि विभिन्न मानवीय तथा सामाजिक कार्यमा सहयोग गरिसकेका छन् । यो उनको नवौँ पटकको दान भएको बताइएको छ ।

आफूसँग कम छ, तर अरूका लागि दिन मन ठूलो
पाण्डीयनको जीवन आर्थिक रूपमा सहज छैन । दैनिक गुजारा चलाउन आफैं सडकमा बसेर भीख माग्नुपर्ने अवस्था भए पनि उनले आफ्नो कमाइको एउटा हिस्सा अरूको दुःखमा खर्च गर्ने बानी बनाएका छन् ।

उनका लागि दान गर्नु ठूलो रकम दिनु मात्र नभई आफूसँग भएको थोरैबाट पनि दुःखमा परेकालाई सम्झिनु हो ।

आफूले जम्मा गरेको रकमबाट केही हिस्सा छुट्याएर नेपालका बाढीपीडितलाई सहयोग गर्नुले मानवीय संवेदना र करुणाको कुनै सीमा नहुने सन्देश दिएको छ ।

देश फरक, भाषा फरक र संस्कृति फरक भए पनि विपत्तिमा परेको अर्को देशका नागरिकप्रति उनले देखाएको सद्भावले मानवताको सम्बन्ध सीमाभन्दा माथि रहेको प्रमाणित गरेको छ ।

नेपालको विपत्तिले भारतमा पनि छोयो
त्रिशूली नदीमा आएको बाढीले नेपालका विभिन्न क्षेत्रमा ठूलो क्षति पुर्याएको खबर सार्वजनिक भइरहेका बेला पाण्डीयनले त्यसप्रति चासो देखाएका हुन् ।

बाढीका कारण परिवारका सदस्य गुमाएका, बेपत्ता भएका तथा घरबार र जीविकोपार्जनका साधन गुमाएका नेपाली नागरिकका पीडाले उनलाई समेत भावुक बनाएको बताइएको छ ।

त्यही पीडालाई महसुस गर्दै उनले आफूले दिन सक्ने सहयोग गर्ने निर्णय लिए । फलस्वरूप, दैनिक भीख मागेर जम्मा गरेको रकमबाट भारु १० हजार छुट्याएर राहतका लागि हस्तान्तरण गरे ।

रकमको आकार हेर्दा यो सहयोग ठूलो नदेखिन सक्छ । तर, रकमभन्दा त्यस पछाडिको भावना र त्याग ठूलो छ ।

दैनिक जीवनका लागि आवश्यक पर्ने पैसाबाट नियमित रूपमा १० प्रतिशत छुट्याउनु र त्यसलाई सामाजिक सेवामा लगाउनु आफैंमा अनुकरणीय कार्य हो ।

सम्पत्तिले होइन, सोचले मानिस ठूलो हुन्छ
पाण्डीयनको घटनाले एउटा महत्वपूर्ण प्रश्न पनि उठाएको छ—दान गर्नका लागि धनी हुनैपर्छ त? उनको व्यवहारले यसको उत्तर ‘होइन’ भन्ने देखाएको छ ।
आर्थिक रूपमा विपन्न व्यक्तिले समेत अरूको दुःखमा साथ दिन सक्छ भन्ने उदाहरण उनले प्रस्तुत गरेका छन् ।

समाजमा धेरैपटक ठूलो रकम सहयोग गर्ने व्यक्तिको चर्चा हुन्छ । तर, आफूले दैनिक जीवनयापनका लागि कठिन संघर्ष गरिरहेको अवस्थामा समेत आफ्नो आम्दानीको हिस्सा अरूका लागि छुट्याउने पाण्डीयनको सोच अझ प्रेरणादायी देखिन्छ ।

उनले न त ठूलो रकमको प्रदर्शन गरेका छन्, न प्रचारका लागि ठूलो अभियान चलाएका छन् । भीख मागेर जम्मा गरेको पैसाबाट थोरै भए पनि अरूको पीडामा मल्हम लगाउने प्रयास गरेका छन् ।

नवौँ पटकको सहयोग, निरन्तर सेवाको प्रतिबद्धता
पाण्डीयनले यसअघि पनि आठ पटक विभिन्न क्षेत्रमा सहयोग गरिसकेको बताइएको छ ।

पछिल्लो पटक नेपालको त्रिशूली बाढीपीडितका लागि गरिएको सहयोग उनको नवौँ दान हो ।

यसले उनको सामाजिक सेवाको भावना क्षणिक नभई लामो समयदेखि निरन्तर रहेको देखाउँछ ।

दैनिक आम्दानीको १० प्रतिशत सामाजिक सेवाका लागि छुट्याउने उनको अभ्यासले विपन्न अवस्थामै पनि अरूका लागि योगदान गर्न सकिने सन्देश दिएको छ ।

उनको यो कदमले समाजमा आर्थिक हैसियतभन्दा मानवीय हृदय र सहयोगी भावनाको मूल्य ठूलो हुन्छ भन्ने पाठ सिकाएको छ ।

नेपालका लागि भारतबाट आएको एउटा भावनात्मक सन्देश
त्रिशूली बाढीबाट पीडित नेपालीका लागि तमिलनाडुका एक वृद्ध भिक्षुले पठाएको यो रकम भारु १० हजार नभई यो सीमापारिको एक वृद्धको मनबाट आएको सहानुभूति हो ।

आफ्नो जीवन धान्न कठिनाइ भोगिरहेका पाण्डीयनले समेत पीडितको दुःख महसुस गरेर सहयोग गर्न सक्छन् भने आर्थिक रूपमा सक्षम व्यक्ति, संस्था र समाजले विपत्तिमा परेकालाई सहयोग गर्न अझ ठूलो भूमिका खेल्नुपर्ने सन्देश पनि उनको कार्यले दिएको छ ।

पाण्डीयनले दिएको रकम सानो हुन सक्छ, तर उनले देखाएको मन विशाल छ । उनको यो कार्यले विपत्तिमा परेकालाई सहयोग गर्न धनभन्दा पहिले चाहिने कुरा मानवता हो भन्ने प्रमाणित गरेको छ ।

त्रिशूली बाढीपीडितका लागि उनले गरेको सहयोगप्रति सम्मान गर्दै भन्न सकिन्छ—भीख मागेर जीवन चलाउने एक वृद्धले आफ्नो कमाइको हिस्सा बाँडेर जुन मानवीय उज्यालो फैलाएका छन्, त्यो लाखौँ रुपैयाँभन्दा मूल्यवान् प्रेरणाको कथा बनेको छ ।